Føroyska rossið er eitt serføroyskt húsdjór, sum er komið til Føroyar við fyrstu niðursetufólkunum. Arvaførðiligar kanningar vísa, at tað er egið rossaslag, men er tætt í ætt við íslendska og hetlendska rossið. Føroyska rossið kann tí metast at vera ein av okkara elstu og reinastu tjóðararvum, umframt at tað avgjørt hevur verið ein týðandi liður í at halda lív í føroyingum. Við rossinum hava føroyingar havt eitt flutningstól og eitt arbeiðsamboð til at arbeiða jørðina við, áðrenn møguligt var at innflyta tól og amboð, fleiri hundrað ár eftir at rossið kom til landið.
Felagið Føroysk Ross (FFR) varð sett á stovn í 1978 við tí endamáli at bjarga serføroyska rossinum. Tá vóru einans 13 rein føroysk ross eftir, men við drúgvum arbeiði frá røskum fólkum, hava vit megnað at hildið stovninum á lívi og telur hann í dag uml. 90 ross. Arbeiði hjá FFR er í høvuðsheitum drivið av sjálvbodnum arbeiði. Sambært FAO er føroyska rossið kritistk hótt.
Arbeiðið hjá FFR fevnir m.a. um at skipa alingina av føroyskum rossum, at gera arvafrøðiligar kanningar av rossunum, skráseta rossini í skrásetingarskipanini, Føroya Fongur, og at marknaðarføra tey.
Dansk:
Den færøske hest er et oprindeligt færøskt husdyr, som kom til Færøerne med de første bosættere. Genetiske undersøgelser viser, at det er en selvstændig hesterace, men nært beslægtet med den islandske og den shetlandske hest. Den færøske hest kan derfor betragtes som en af vores ældste og reneste nationale kulturarv, og den har uden tvivl været en vigtig forudsætning for at opretholde livet i det færøske samfund. Med hesten har færingerne haft et transportmiddel og et arbejdsredskab til at dyrke jorden, længe før det var muligt at importere redskaber og udstyr flere hundrede år efter at hesten kom til landet.
Foreningen for Færøske Heste (FFR) blev stiftet i 1978 med det formål at redde den færøske hest. På det tidspunkt var der kun 13 renracede færøske heste tilbage, men gennem et stort og vedholdende arbejde fra engagerede personer er det lykkedes at bevare bestanden, som i dag tæller omkring 90 heste. FFR’s arbejde drives hovedsageligt af frivillig arbejdskraft. Ifølge FAO er den færøske hest kritisk truet.
FFR’s arbejde omfatter blandt andet at organisere avlen af færøske heste, gennemføre genetiske undersøgelser, registrere hestene i registreringssystemet Føroya Fongur samt at markedsføre racen.
English:
The Faroese horse is a native Faroese farm animal that was brought to the Faroe Islands by the first settlers. Genetic studies show that it is a distinct horse breed, though closely related to the Icelandic and Shetland horses. The Faroese horse can therefore be regarded as one of our oldest and purest national heritage assets, and it has undoubtedly played an important role in sustaining life in the Faroes. With the horse, Faroese people had both a means of transport and a working tool for cultivating the land, long before it was possible to import tools and equipment several hundred years after the horse first arrived in the country.
The Faroese Horse Association (FFR) was founded in 1978 to save the unique Faroese horse. At that time, only 13 purebred Faroese horses remained, but through dedicated and persistent efforts by committed individuals, the population has been preserved and today numbers approximately 90 horses. The work of FFR is primarily carried out voluntarily. According to FAO, the Faroese horse is critically endangered.
FFR’s work includes, among other things, organising the breeding of Faroese horses, conducting genetic studies, registering them in the studbook Føroya Fongur, and promoting the breed.
